Ο Πέτρος Τσίγκλας πήρε τα πάνω του με το χθεσινό διπλό των Καβαλίερς (112-97) στην «Oracle Arena» και εκθειάζει στις παρακάτω γραμμές τη συνεισφορά του Έρβινγκ και του Λεμπρόν.
Είναι από τις περιπτώσεις που άλλα περιμένεις και άλλα συμβαίνουν. Το, κατα πολλούς, αναμενόμενο 4-1 των Ουόριορς έγινε ένα μαγικό νούμερο (41) για τους Καβαλίερς. Το 112-97 είχε την υπογραφή των Ίρβινγκ και Τζέιμς, οι οποίοι πέτυχαν 41 πόντους έκαστος, το Κλίβελαντ μείωσε σε 3-2 και η σειρά έχει ακόμα δρόμο!
Αυτό που καταγράφηκε τα ξημερώματα της Τρίτης στην “Οakland Αrena” ήταν εκπληκτικό. Οι δύο ηγέτες των Καβαλίερς πραγματοποίησαν μυθική εμφάνιση, πέτυχαν μαζί 82(!) πόντους κι έδωσαν παράταση ζωής στους «Ιππότες». Παράλληλα έγραψαν και την δική τους ιστορία, καθώς κανένα άλλο «ζευγάρι» παικτών δεν είχε πετύχει ποτέ 40+ πόντους σε μια σειρά τελικών του ΝΒΑ. Και κάτι ακόμα. Οι δυο τους, μαζί, σκόραραν ή δημιούργησαν τους 97 από τους 112 πόντους της ομάδας τους. 97 πόντους σκόραραν οι Ουόριορς σε όλο το παιχνίδι....Αυτά ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ!
Σε περιπτώσεις σαν αυτές τρίβεις τα μάτια σου για να δεις εάν όντως, αυτό που παρακολουθείς, είναι αληθινό. Ήταν μία από τις μεγαλύτερες, εάν όχι η μεγαλύτερη, παράσταση ενός «ντουέτου» στους τελικούς του ΝΒΑ. Κι αν από τον «Βασιλιά» έχουμε δει αντίστοιχα πράγματα στο παρελθόν, τότε, αξίζει να σταθούμε στον Κάιρι Ίρβινγκ και τη μεγαλύτερη εμφάνιση, ίσως, της καριέρας τους, δεδομένης και της σημασίας του ματς.
Ο “Uncle Drew” έκανε καταπληκτικά πράγματα και μάλιστα σε ένα παιχνίδι “do or die” και απέδειξε το πόσο πολύ έχει «μεγαλώσει» σαν παίκτης, αν και 23 ετών. Το να βάλεις 41 πόντους απέναντι στην ομάδα με το ρεκόρ των περισσότερων νικών στην ιστορία του ΝΒΑ, σε τελικούς και με τέτοια εξωπραγματικά ποσοστά (17/24 εντός πεδιάς, 5/3 τρίποντα) είναι άξιο συγχαρητηρίων. Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που συνειδητοποιούμε και εμείς, ως φίλαθλοι του ΝΒΑ και του μπάσκετ γενικότερα, πως, όντως, τα ξενύχτια μας αξίζουν τον κόπο.
Από την πλευρά του Γκόλντεν Στέιτ, ο Κλέι Τόμσον πάλευε μόνος του, πέτυχε 37 πόντους, αλλά δεν είχε την κατάλληλη βοήθεια. Ο Στεφ Κάρι, είχε μεν 25 πόντους, αλλά ήταν πολύ άστοχος (8/21), πήρε πολλές τραβηγμένες προσπάθειες, ενώ υπέπεσε και σε τέσσερα λάθη. Για τους πρωταθλητές ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής η απουσία του Ντρέιμοντ Γκριν (λόγω τιμωρίας) και απέδειξε το πόσες πολλές αδυναμίες έχει το παιχνίδι των «πολεμιστών» χωρίς αυτόν στο παρκέ. Καλά τα τρίποντα, αλλά ένας all around παίκτης της ποιότητας του Γκριν μπορεί να εξισορροπήσει τα δεδομένα του ματς και πολλές φορές – αποδεδειγμένα – να γείρει την πλάστιγγα υπέρ της ομάδας του.
Πλέον η σειρά μεταφέρεται, εκ νέου, στο Κλίβελαντ για ένα τελευταίο παιχνίδι στην έδρα των Καβαλίερς. Το αν θα είναι και το τελευταίο της σειράς των τελικών θα το ξέρουμε τα ξημερώματα της Παρασκευής. Τα πράγματα, βέβαια, παραμένουν ξεκάθαρα, όπως ήταν και πριν από το πέμπτο παιχνίδι. Οι Ουόριορς είναι, ακόμα, το μεγάλο φαβορί για τον τίτλο. Είχαν τρία “match ball”, τώρα έχουν δύο. Έχουν αποδείξει πως δύσκολα τους παίρνεις τον αέρα, με τελευταίο παράδειγμα την ανατροπή τους από 1-3 σε 4-3, στην σειρά με τους Θάντερ.
Στον αντίποδα, η ομάδα του Τάιρον Λου πήρε μια μικρή επιβεβαίωση, την οποία χρειαζόταν, ούτως ώστε να παλέψει με όλες της τις δυνάμεις για το «δαχτυλίδι». Εφόσον καταφέρει και εκμεταλλευτεί την έδρα της και οδηγήσει την σειρά των τελικών σε έβδομο παιχνίδι τότε, κατ’ εμέ, θα έχει αυτή το πάνω χέρι. Όχι αυτό της έδρας αλλά της ψυχολογίας.
Στα μάτια μου, μοιάζει αρκετά ξεκάθαρο το πώς οι Καβς μπορούν να ζορίσουν τους Ουόριορς και να αμφισβητήσουν την κυριαρχία τους. Τους χτυπάς στον «τσαμπουκά». ‘Οσο απλό και «καφενειακό» και αν ακούγεται είναι η πραγματικότητα. Η ομάδα τους Στιβ Κερ, όσο ταλαντούχα και να είναι, όσο εντυπωσιακό και, συνάμα, αποτελεσματικό, μπάσκετ και αν παίζει, σε αυτόν τον τομέα (πλην του Γκριν) υστερεί. Οι δύο ηγέτες τους, Κάρι και Τόμσον, είναι πολύ soft παίκτες. Στηρίζονται, κυρίως, στην εκτελεστική του δεινότητα, εκτελούν τρίποντα ασταμάτητα και αν βρουν ρυθμό μπορούν να «σκοτώσουν» οποιονδήποτε αντίπαλο.
Ο μόνος τρόπος να τους βγάλουν, οι Καβαλίερς, «έξω από τα νερά τους» και να μην ελπίζουν, απλά, σε ένα κακό τους βράδυ, είναι αυτός. Εφόσον το καταφέρουν, έχουν τύχη. Στο κάτω – κάτω, εάν είναι γραφτό να χάσουν τον τίτλο από τους ρολίστες και τον πάγκο των Ουόριος, ας είναι. Θα ζήσουν με αυτό και θα προχωρήσουν παρακάτω.
Υ.Γ - Επειδή τις τελευταίες μέρες ακούγονται πολλά για τον ΛεΜπρόν Τζέιμς, σχετικά με την πιθανή αποτυχία του σε μια ακόμα σειρά τελικών, νομίζω ότι πρέπει να ξεκαθαριστούν κάποια πράγματα. Οι διάφοροι υποτιμητικοί χαρακτηρισμοί που ακούγονται (περι Loser κλπ) για έναν παίκτη που έχει 41 πόντους, 16 ριμπάουντ, 7 ασίστ, 3 κλεψίματα και 3 τάπες σε ένα ματς τελικών είναι, τουλάχιστον, κωμικοί. Είναι,με διαφορά από τον δεύτερο, ο πιο πλήρης μπασκετμπολίστας της γενιάς μας, ένας από τους καλύτερους όλων των εποχών και δεν έχει να αποδείξει τίποτα σε κανέναν ακόμα και αν χάσει 5, 10, 15 τελικούς στην καριέρα του. Είμαστε τυχεροί που τον παρακολουθούμε και θα έχουμε την δυνατότητα να μιλάμε, αύριο – μεθαύριο, στα παιδιά μας γι’ αυτόν και τα απίστευτα πράγματα που έκανε στο παρκέ.
Υ.Γ - 2 Ίσως ο Τάιρον Λου να πρέπει να ξανασκεφτεί τον χρόνο συμμετοχής του Κέβιν Λοβ στο επόμενο παιχνίδι. Ο πρώην φόργουορντ των Μινεσότα Τίμπεργουλβς κάνει τραγικές εμφανίσεις στους τελικούς, δεν βοηθάει, σχεδόν, σε κανέναν τομέα του παιχνιδιού των Καβαλίερς και πιθανώς η επιλογή του Τσάνινγκ Φράι για την βασική πεντάδα να βοηθήσει περισσότερο τους «Ιππότες».
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου