Η αυλαία στους τελικούς του ΝΒΑ έπεσε τα ξημερώματα της Δευτέρας αλλά ο Πέτρος Τσίγκλας δε λέει να το πιστέψει! Γι' αυτό και προχωρά σε βαθιά ανάλυση για το status quo μιας θρυλικής σειράς που είχε τα πάντα. Ήρωες, ανατροπές, επτά παιχνίδια και φυσικά... ΛεΜπρόν!
Και τώρα τι; Τελείωσε η σεζόν του ΝΒΑ; Δηλαδή σε τέσσερις μήνες πάλι; Και τι θα κάνουμε εμείς τις νύχτες; Εμείς οι σπιτόγατοι που προτιμούμε το μπασκετάκι από ένα ποτό στην παραλιακή; Εύκολη απάντηση. Θα βλέπουμε σε επανάληψη, σε βιντεάκια και ότι άλλο οπτικό – ηχητικό υπάρχει, τα πεπραγμένα της σεζόν που μόλις τελείωσε!
Της πιο ιστορικής σεζόν στην ιστορία του ΝΒΑ. Μια χρονιά στην διάρκεια της οποίας συνέβησαν πράματα και θάματα! Ας καταπιαστούμε από τα μεγάλα, διότι αυτά είναι που θα μείνουν. Αυτά θα συζητάμε σήμερα, αύριο,με τα παιδιά μας, με τους φίλους μας, με τις γυναίκες (;) μας!
Το μεγαλύτερο από όλα τα...μεγάλα, γράφτηκε στις 20 Ιουνίου του 2016 στην “Oracle Arena”. Οι Καβαλίερς κατάφεραν να πετύχουν αυτό που δεν είχε πετύχει ποτέ, καμία ομάδα, στο παρελθόν της λίγκας. Να γυρίσουν μια σειρά τελικών από 1-3, σε 4-3 και να αναδειχθούν για πρώτη φορά πρωταθλητές. Ένας «βασιλικός» ΛεΜπρόν Τζέιμς κι ένας ονειρικός “Κyrie ελέησον” οδήγησαν τους «Ιππότες» στην Γη της Επαγγελίας. Η πολιτεία του Οχάιο είχε να δει χαρά στα σκέλια της από το μακρινό 1964 όταν οι Κλίβελαντ Μπράουνς είχαν κερδίσει τον τίτλο στο NFL. Πλέον, μπορεί να υπερηφανεύεται για ένα μοναδικό επίτευγμα, το οποία θα γραφτεί, όπως είπε και ο Ίρβινγκ, στα βιβλία της ιστορίας του ΝΒΑ.
Φυσικό επακόλουθο της στέψης των Καβαλίερς, ήταν και η ανάδειξη του ΛεΜπρόν, για τρίτη φορά στην καριέρα του, ως πολυτιμότερου παίκτη των τελικών. Πλέον, βρίσκεται στην δεύτερη θέση της σχετικής κατηγορίας (μαζι με Μάτζικ Τζόνσον, Τιμ Ντάνκαν και Σακίλ Ο’νίλ) πίσω βέβαια από τον Μάικλ Τζόρνταν, ο οποίος μετρά έξι. Κατόρθωσε, ωστόσο, να κάνει κάτι το οποίο δεν έχει κάνει, ποτέ, κανείς σε τελικούς ΝΒΑ και πιθανώς να μην μπορέσει, κάποιος, να το επαναλάβει στο μέλλον (εκτός αν είναι ο ίδιος). Να προηγείται, δηλαδή, σε όλες τις στατιστικές κατηγορίες, ΟΛΩΝ των υπολοίπων παικτών και από τις ΔΥΟ ΟΜΑΔΕΣ! Κρατηθείτε...29.7 πόντους, 11.3 ριμπάουντ, 8.9 ασίστ, 2.6 κλεψίματα, 2.3 τάπες. ΑΔΙΑΝΟΗΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!
Στην αντίπερα όχθη, τι να πει κανείς για τους Ουόριορς! Οι, μέχρι προχθές, υπερασπιζόμενοι τον τίτλο τους, πρωταθλητές του ΝΒΑ έκαναν μια «τρελή» σεζόν, η οποία τελείωσε πολύ άδοξα για αυτούς.
Ας θεωρήσουμε ότι ζούμε στο Όκλαντ και είμαστε φίλαθλοι του Γκόλντεν Στέιτ. Αυτή τη στιγμή θα είχαμε άπειρα ψυχολογικά προβλήματα! Τι εννοώ; Εξηγούμαι...
- Η ομάδα του Στιβ Κερ συνέθεσε το δικό της «παραμύθι» στην regular season. Έσπασε ένα, μέχρι πρότινος, άσπαστο ρεκόρ των Σικάγο Μπουλς. Το 72-10 των «ταύρων» του Μάικλ Τζόρνταν το 1995-1996 είναι, πλέον ο δεύτερος καλύτερος συντελεστής νικών της κανονικής διάρκειας του ΝΒΑ, με το 73-9 των «πολεμιστών» να φιγουράρει στην κορυφή.
- Επέστρεψε από την «κόλαση» στους τελικούς της Δύσης, απέναντι στην Οκλαχόμα. Βρισκόταν πίσω στην σειρά με 1-3 και κατάφερε να γυρίσει «τούμπα» τα πράγματα και να προκριθεί με 4-3 στους τελικούς του ΝΒΑ. Με αυτό τους το επίτευγμα οι Ουόριορς έγιναν, μόλις, η δέκατη ομάδα στην ιστορία των πλέι-οφ, η οποία έκανε την συγκεκριμένη ανατροπή.
- Και...στους τελικούς του ΝΒΑ επέστρεψαν στην «κόλαση»! Ο Κάρι και η παρέα του έγραψαν, αυτή τη φορά, ένα αρνητικό ρεκόρ, καθώς έγιναν η πρώτη ομάδα, η οποία χάνει τον τίτλο του πρωταθλητή, όντας μπροστά στην σειρά με 3-1. Και μάλιστα με πλεονέκτημα έδρας!
Πόσα ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα να αντέξει ένας φίλαθλος;;;
Τα πεπραγμένα των Καβαλίερς και των Ουόριορς, ωστόσο, δεν θα είναι τα μοναδικά που θα θυμόμαστε από την φετινή σεζόν του ΝΒΑ. Είναι και κάτι ακόμα. Κάτι που προκαλεί έναν «κόμπο», μια θλίψη, στους απανταχού φιλάθλους του.Το “Mamba out”.
Το ΝΒΑ είναι πια φτωχότερο. Ο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ Κόμπι Μπράιντ κρέμασε τα παπούτσια του, αφήνοντας πίσω του μια μεγαλειώδη καριέρα. Μια καριέρα την οποία είχαμε την τύχη και την ευλογία να παρακολουθήσουμε, ενώ συνέβαινε κι όχι ενώ είχε ήδη συμβεί, όπως με αντίστοιχους αστέρες του παρελθόντος.
Μέχρι να ξεκινήσει η επόμενη σεζόν του ΝΒΑ ο Κόμπι, για μας, παίζει ακόμα Θα πάρουμε απόφαση πως όντως σταμάτησε, όταν πατήσουν για πρώτη φορά παρκέ, οι Λέικερς, δίχως αυτόν στην σύνθεσή τους. Προς το παρόν, ο Κόμπι, απλά κάνει τις καλοκαιρινές του διακοπές...
Τώρα κάνουμε υπομονή...Τέσσερις μήνες είναι. Θα περάσουν! Λίγο το Ντραφτ (23/06), λίγο η offseason, της οποίας τα ονόματα των free agent παικτών είναι «καυτά» και...ο Οκτώβριος είναι κοντά!
Υ.Γ. Τα 20 – 30 δευτερόλεπτα που ακολούθησαν μετά από την λήξη του έβδομου τελικού είναι στιγμές που απαιτούν υπόκλιση στο μεγαλείο του αθλητισμού. Είναι συγκλονιστικό να βλέπεις τύπους, οι οποίοι, ουσιαστικά, έχουν λύσει το πρόβλημα της ζωής τους και απλώς παίζουν ένα παιχνίδι μπάσκετ, να κλαίνε σαν μικρά παιδιά. Να τους βγαίνει σε κλάσματα δευτερολέπτων η ένταση μιας ολόκληρης σειράς αγώνων και της υπερπροσπάθειας να χαρίσουν στην πόλη τους έναν τίτλο. Αυτός είναι ο αθλητισμός. Γιατί, όπως λέει κι ένα γνωστό σλόγκαν του ΝΒΑ, “This is why we play”.
Υ.Γ.2 Απονομή σε ομάδα που έκανε break, μέσα στην έδρα του αντιπάλου και ούτε μια φωτοβολίδα; Ένα μπουκάλι; Κάτι; Αμερικανάκια θέλετε μαθήματα...
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου