Euro 2016: The story so far… (pics, vids)

Βρισκόμαστε μόλις μια ημέρα μακριά από την φάση των «16» καλύτερων ομάδων του Euro 2016. Το μεγάλο αυτό τουρνουά μπαίνει στην τελική του ευθεία, με τις ομάδες να μην έχουν πια περιθώριο για λάθος. Ένα παιχνίδι και… έξω! Άλλα πως φτάσαμε ως εδώ;


Κάποιοι δικαίωσαν τα προγνωστικά, κάποιοι απογοήτευσαν, κάποιοι πραγματοποίησαν την υπέρβαση. Βέβαια ο δρόμος δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Είχαμε και άτυχες στιγμές, είχαμε και τα… στραβά μας. Στο Mix This κάναμε μια μικρή ανασκόπηση της διοργάνωσης μέχρι στιγμής, συγκεντρώσαμε ότι μας άρεσε και ότι μας χάλασε και σας την δίνουμε στο πιάτο! 

Μας άρεσε

Ο Παγέ




Δεν θα μπορούσαμε να μην ξεκινήσουμε με τους οικοδεσπότες της φετινής διοργάνωσης. Δεν θα ήταν πρέπον. Ο λόγος για τους Γάλλους φυσικά. Ακόμα και αν η ομάδα του Ντεσάμπ πέρασε ως πρώτη στον όμιλο είναι πασιφανές πως δεν έχει αποτινάξει την ταμπέλα του φαβορί από πάνω της. Εμφανίζεται κυριευμένη από το άγχος, αλλά ποιος μπορεί να τους κατηγορήσει; Το «φορτίο» είναι μεγάλο. Αλλά όσο έχει τον Παγέ, δεν φοβάται τίποτα! Ο Ντιμίτρι, ως ένα άλλο άστρο φωτεινό της δείχνει τον δρόμο. Μετά από μια καταπληκτική χρονιά με την Γουέστ Χαμ, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο, ο «μάγος» συνεχίζει την ξέφρενη πορεία του και με το εθνόσημο. Με δυο δικά του γκολ σε τρία ματς, η Γαλλία… λυτρώθηκε, πέρασε πρώτη και θα κληθεί να αντιμετωπίσει την Ιρλανδία. Μένει να δούμε τι έχει… φυλαγμένο ο Παγέ και για αυτό το παιχνίδι, σε ένα Euro που φέρει αναμφίβολα το όνομα του.


Η Ουαλία του Γκάρεθ




Πολλοί περίμεναν πως θα ήταν μια απλή συμμετοχή. Πως οι Ουαλοί ταξίδεψαν στην Γαλλία για να ζήσουν, να γίνουν εάν θέλετε, κομμάτι της ευρωπαϊκής αυτής γιορτής του ποδοσφαίρου. Οτιδήποτε άλλο φάνταζε όνειρο θερινής νυκτός. Μόνο που το όνειρο έγινε εφιάλτης. Αλλά όχι για τους ίδιους φυσικά. Για τους αντιπάλους τους. Ίσως για πρώτη φορά ζούμε ένα παραμύθι που έχει δράκο. Και συγκεκριμένα όχι μόνο έναν. Αλλά πολλούς. Εκ Βρετανίας ορμώμενους. Που όχι μόνο κατάφεραν να περάσουν στην επόμενη φάση, το έκαναν και ως πρώτοι! Με φυσικό τους ηγέτη τον Γκάρεθ Μπέιλ. Τα φώτα έχουν πέσει δικαίως πάνω στον σταρ της Ρεάλ Μαδρίτης. Με τρία γκολ σε ισάριθμα παιχνίδια (με τα δυο να προέρχονται από απευθείας εκτέλεση φάουλ παρακαλώ) έδωσε λόγο στους φίλους της Ουαλίας να ονειρεύονται. Δείχνει πιο απελευθερωμένος με την εθνική του ομάδα, γεγονός που τον κάνει μια συνεχή πηγή κινδύνων. Δεν το λέμε μόνο εμείς. Το επιβεβαιώνουν και τα στατιστικά.




Λέτε τελικά να ήταν προφητικό το εξώφυλλο του Pro Evolution 2016;


Η ιταλική φινέτσα




Ναι υπάρχουν οι παγκόσμιοι πρωταθλητές, Γερμανοί. Οι οικοδεσπότες Γάλλοι. Οι πάντα δυνατοί Ισπανοί. Αλλά τελικά από αλλού μας ήρθε και από αλλού το περιμέναμε. Οι Ιταλοί arguably (που λένε και στο χωριό μου) είναι η πιο πειστική ομάδα μετά το πέρας των ομίλων. Εμφατική νίκη με 2-0 απέναντι στους ταλαντούχους και υπερπλήρεις Βέλγους, νίκη στο και πέντε με τους Σουηδούς (Zlatan agrees) και πρώτη θέση. Η ομάδα του Κόντε, με αυτό το κλασσικό ιταλικό 3-5-2 φαίνεται να υπερτερεί απέναντι σε αντιπάλους που θέλουν να έχουν την κατοχή και να παίξουν γρήγορο ποδόσφαιρο χωρίς την μπάλα. Και αυτό το γνώρισμα τους βάζει σε θέση ισχύος για την φάση των νοκ άουτ. Η επιτομή της σταθερότητας, για να τους κερδίσεις θα πρέπει μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά να φτύσεις αίμα. Τι και αν έχει την ομάδα με τον μεγαλύτερο μέσο όρο ηλικίας; Όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός μας, ο νέος είναι ωραίος αλλά ο παλιός είναι αλλιώς. Μήπως κάτι του χρωστάει φέτος του Μπουφόν; Οι απαντήσεις σε λίγες μέρες.


Οι ταλαντούχοι Κροάτες




Hala Hrvatski! (όπως έγραψε και ο δικός μας Κώστας Κουτσαγραφοράλ). 21-6-2016. Τελευταία αγωνιστική της φάσης των ομίλων. Η Κροάτες επιστρέφουν από τους «νεκρούς», γυρίζοντας το παιχνίδι απέναντι στου υπερόπτες (όπως πάντα και σε όλα τα αθλήματα) Ισπανούς. Η μέρα που απέδειξε από τι μέταλλο είναι φτιαγμένη. Η ομάδα του Άντε Τσάτσιτς είναι… ομάδα με όλη τη σημασία της λέξεως. Ο Σρνα είναι ο αρχηγός, ο Μόντριτς ο εγκέφαλος, ο Μάντζουκιτς ο killer. Αλλά δεν είναι μόνο αυτοί. Ο Πέρισιτς ο ζογκλέρ, ο Ράκιτιτς ο ποιοτικός, ο Τσόρλουκα ο καμικάζι. Δεν σας φτάνουν; Προσθέστε από δίπλα και τους Ρογκ, Κάλινιτς και Πιάτσα και λύστε την εξίσωση. Το αποτέλεσμα είναι απίθανο. Ένα σύνολο που ξεχειλίζει από ποιότητα. Που αγνοεί την λέξη φόβο. Που την χτύπησαν απανωτές τραγωδίες, αλλά βγήκε αλώβητη. Την έκαναν πιο δυνατή. Και γιατί όχι; Μπορεί να είναι η Ελλάδα του 2016. 


Οι οπαδοι της Ιρλανδίας




Πολλά είναι αυτά που μας έχουν απασχολήσει από το ξεκίνημα του φετινού Euro. Όχι μόνο τα αγωνιστικά. Την μερίδα του λέοντος την έχουν κατακτήσει ασυζητητί, τα εξωαγωνιστικά. Αλλά αυτή την ατυχή πλευρά της διοργάνωσης (δυστυχώς) θα την αναλύσουμε πιο κάτω. Τώρα θα σταθούμε σε κάτι πιο ευχάριστο. Μπορεί η Ιρλανδία να μην έχει πάει και τόσο καλά μέχρι στιγμής, όσο αναφορά την παρουσία της στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, ωστόσο σε ότι έχει να κάνει με την παρουσία των οπαδών της, παίρνει άριστα! Και τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Την πλάκα στον φίλο που τους παράτησε για την κοπέλα του; Το τραγούδι με τους Σουηδούς; Οι πλάκες στους ρεπόρτερ των άλλων ομάδων; Την φασίνα στο δρόμο μετά από το ξεφάντωμα; Το περιστατικό με το μωράκι στο μετρό πάντως έκλεισε ήδη μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας!







Το οφθαλμόλουτρο της… κερκίδας!


Η ζέστη μπορεί να είναι ανυπόφορη τις τελευταίες μέρες, ο υδράργυρος να αγγίζει σταθερά τους 40 βαθμούς, εσύ να προσπαθείς να βρεις απεγνωσμένα τρόπους να δροσιστείς αλλά μάταια. Το Euro δεν σε αφήνει! Απλά ρίξε μια ματιά στις κερκίδες. Γιατί η μητέρα των μαχών έχει πλέον μεταφερθεί εκεί. Και εμείς στο Mix This, τι νόμιζες αγαπητέ αναγνώστη; Ότι θα σε αφήναμε έτσι; Απολαύστε ελεύθερα! Ρίξτε και καμία ματιά προς τα πίσω. Κρίμα θα ‘ναι να κλείσει κανένα σπίτι καλοκαιριάτικα…


Δεν μας άρεσε

Ο Κριστιάνο Ρονάλντο


Η αλήθεια είναι πως και αυτό το Euro ξεκίνησε με μεγάλες βλέψεις από τους Πορτογάλους. Και κατ’ επέκταση και για το μεγάλο τους αστέρι, τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Και λέμε ξεκίνησε γιατί η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Τρίτη θέση και… φαρμακερή για τους «θαλασσοπόρους» που τους έστειλε από νωρίς στα δύσκολα. Το επόμενο εμπόδιο ακούει στο όνομα Κροατία και με την σημερινή εικόνα τους δύσκολα θα το υπερκεράσουν. Η κριτική που έχει δεχτεί ο Κριστιάνο είναι πολύ σκληρή. Καμία φορά διαφεύγει ορίων. Αλλά οι απαιτήσεις είναι πάρα πολλές. Και μέχρι στιγμής ο σταρ της Ρεάλ Μαδρίτης δεν έχει σταθεί στο ύψος τους.

Στο πιο ώριμο στάδιο της καριέρας του, συνεχίζει να κάνει τα ίδια λάθη του παρελθόντος. Τα ρεκόρ έχουν γίνει εμμονή και φαίνεται πως τον κρατάνε πίσω. Και η διαγωγή του δεν είναι και τόσο κόσμια. Το ένα ατόπημα, πίσω από το άλλο. Πρώτα το περιστατικό με την φανέλα, μετά οι υποτιμητικές δηλώσεις του για την ομάδα της Ισλανδίας, τα συνεχόμενα νεύρα και η γκρίνια στον αγωνιστικό χώρο και last but not least, το μικρόφωνο του δημοσιογράφου που έκανε… βουτιά στην λίμνη. Ο Ρονάλντο δεν είναι μόνο αυτό και περιμένουμε περισσότερα από αυτόν στην συνέχεια.

Η Σουηδία (Zlatan Agrees)


Άλλη μια απογοήτευση της φετινής διοργάνωσης. Οι Σκανδιναβοί (με τους… δικούς μας Ντουρμάζ και Μπέργκ) τελείωσαν κάπως άδοξα την πορεία τους. Ένας μόλις βαθμός και τελευταία θέση στον όμιλο. Το πρόβλημα στο επιθετικό κομμάτι ήταν εμφανές και ίσως ήταν ο κυριότερος λόγος που χάθηκε η πρόκριση. Με ένα μόλις γκολ σε κάτι παραπάνω από 270 λεπτά καθαρού ποδοσφαιρικού χρόνου, δεν είσαι σε θέση να ζητήσεις κάτι παραπάνω.


Η αποτυχία στο Euro του 2016, δεν ήταν το μοναδικό πλήγμα που δέχτηκαν οι Σουηδοί. Ο Ιμπραχίμοβιτς ανακοίνωσε πως φέτος θα είναι η τελευταία του χρονιά με το εθνόσημο στο στήθος, γεγονός που πρέπει να πόνεσε περισσότερο από αυτόν τον πρόωρο αποκλεισμό. Ο Ζλάταν πάντως, επιβεβαίωσε τον απαράβατο κανόνα του «καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς». Αλλά δεν μπορείς να του κρατήσεις κακία! Δεν σε παίρνει να κάνεις και αλλιώς…


Που μείναμε… Ελλάδα




Το Euro άρχισε, οι αγωνιστικές πέρναγαν, ο άμοιρος ο Έλληνας στημένος μπροστά από την τηλεόραση, ανακατανέμοντας την διάταξη των άδειων κουτακίων μπύρας που έκρυβαν το οπτικό πεδίο, περίμενε να δει την (όχι επίσημη) αγαπημένη του εθνική να παίρνει μέρος στην μεγαλύτερη ευρωπαϊκή γιορτή του ποδοσφαίρου, αλλά μάταια. Εθνική πουθενά. Φυσικά, τώρα που έφτασε η μεγάλη στιγμή και εμείς δεν είμαστε παρόντες μας κακοφαίνεται. Ειδικά η γενιά των νεότερων δεν βίωσε ποτέ την απογοήτευση στο πετσί της. Είχε (και έχει) να θυμάται μόνο επιτυχίες. Και συνεχείς παρουσίες. Με αποκορύφωμα βέβαια το 2004. Και για να φτάσουμε στα υψηλά στάνταρ που μόνοι μας δημιουργήσαμε, έχει πολύ δρόμο ακόμα. Τα προκριματικά του Μουντιάλ του 2018 είναι ένα… τσιγάρο δρόμος και συγχρόνως η πρώτη ευκαιρία για εξιλέωση.


Το ανελέητο ξύλο




Για πρώτη φορά στα χρονικά, σε μια τόσο μεγάλη διοργάνωση, το ποδόσφαιρο πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Ζήσαμε πρωτόγνωρες καταστάσεις. Οι συζητήσεις δεν γινόντουσαν πλέον για το άθλημα, ή για το πόσα γκολ έβαλε ο τάδε ή ο δείνα, αλλά πόσες έριξαν οι Ρώσοι στους Άγγλους και τούμπαλιν. Και μην κολλάτε στην εθνικότητα. Αυτή μπορεί να άλλαζε, ο κοινός παρονομαστής (που ήταν το ξύλο) έμενε. Ακόμα και «κυνήγι» μέσα στο γήπεδο. Φαινόμενο που δεν συνάδει με την αισθητική της FIFA. Οι αναμενόμενες συστάσεις έγιναν αλλά το σκηνικό δεν άλλαξε. Πάλι καλά που υπάρχουν και οι Ιρλανδοί και μας θυμίζουν ότι το ποδόσφαιρο είναι χαρά και όχι… φάπες. Σώζοντας λίγη από την πληγωμένη υπόληψη, απόρροια της γενικότερης παρουσίας των Βρετανών.


Η φόρμα του Κίραλι




Έγινε ο γηραιότερος παίκτης που έπαιξε ποτέ σε Euro. Αυτό από μόνο του αποτελεί κατόρθωμα. Είναι ζωτικός για την εθνική του ομάδα και την οδηγεί σε αυτή την διοργάνωση, αλλά και πριν από αυτή βέβαια με εξαιρετική παρουσία και στα προκριματικά. Ωστόσο, αυτή η γκρι φόρμα, δεν χωνεύεται με τίποτα βρε αδερφάκι μου! Ο ίδιος υποστηρίζει ότι είναι το γούρι του. Πως είναι απλώς τα ρούχα της δουλειάς του. Αλλά πρέπει να παραδεχτούμε πως είναι ελαφρώς αντιαισθητική. Και αποδεικνύει πως ο Ούγγρος, εκτός από παλιάς κοπής ποδοσφαιριστής, είναι και αρκετά παλιομοδίτης!

Υ.Γ Την κάλτσα από πάνω, που την πας;

Ο (Χλεμπο)Λέβ




Οι παγκόσμιοι πρωταθλητές μπορεί να πέρασαν και μάλιστα πρώτοι από τον όμιλο τους, ωστόσο την παράσταση την έκλεψε ο Γιόκιμ Λέβ. Όχι με τις προπονητικές του ικανότητες. Αλλά με τις αηδιαστικές του συνήθειες. Αυτή μάλιστα δεν ήταν  η πρώτη φορά. Έχει ιστορικό στην… μπίχλα! Είτε μιλάμε για Euro, είτε για Μουντιάλ δεν χαμπαριάζει τίποτα. Αφού δοκίμασε το γκουρμέ έδεσμα που ξετρύπωσε από την μύτη, μύρισε το αγαπημένο του άρωμα, «Μασχάλ eau de toilette» είπε να εισάγει και ένα νέο σύστημα, το γνωστό (και πλέον κλασσικό) scratch and sniff. Λέβ, μας πήρανε χαμπάρι. Εγώ πάντως θα το σκεφτόμουνα δυο φορές πριν του έδινα το χέρι μου...








Γιώργος Κονδύλης

Αρθρογράφος: Unknown

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου