Ειναι κλοπη...

Θεέ, ένα πράγμα να ξέρεις. Αν υπάρχεις, είσαι πολύ μεγάλος καραγκιόζης. Γράφει, στο Mix This, ο Κώστας Τάτσης.


Άλλη μια  ζωή «έφυγε». Κρίμα κι άδικο. Ο Παντελής Παντελίδης δεν είναι πια κοντά μας. Δεν θα ξανατραγουδήσει σε κανένα νυχτερινό μαγαζί της Αθήνας. Όχι γιατί είναι «άφωνος». Όχι γιατί βαρέθηκε τη «νύχτα». Ίσως, γιατί βαρέθηκε τη μαλακία του ανθρώπινου εγκεφάλου. Στα 32 του, διάλεξε ένα άλλο «μαγαζί» να λέει τα τραγούδια που έγραψε και κάποιοι αγάπησαν.

Τις προάλλες, ο νεαρός τραγουδιστής έγραψε ένα νέο άσμα. Ένας στίχος του, ήταν λίγο, έως πολύ αλλοπρόσαλλος. Δεν παίζουν με τα κατεχόμενα. Δεν παίζουν, γιατί πολύ απλά κάποιοι έχυσαν αίμα. Σκοτώθηκαν σε μάχες σώμα με σώμα. Έκανε λάθος και το παραδέχθηκε. Απέσυρε το τραγούδι και ζήτησε συγγνώμη. Ήταν το μόνο που μπορούσε να κάνει. Ήταν... παντελονάτο 100%.

Το κακό όμως, φίλες και φίλοι, είχε ήδη γίνει. Άλλοι για... πλάκα  -γαμώ τα μυαλά που κουβαλάτε- και άλλοι στα... σοβαρά -ούτε σάλιο δεν αξίζετε, ξεκάθαρα- έσπευσαν να τον βρίσουν χυδαία και να ευχηθούν το θάνατό του! Με αυτές τις γαμημένες τις λέξεις, δεν παίζουμε. Το να λες «ψόφα» σε κάποιον συνάνθρωπό σου, είναι πέρα για πέρα εμετικό. Είπα και πριν. Τεράστιο «φάουλ» η κίνησή του να γράψει για τα κατεχόμενα. Το να του βάλεις μυαλό, μαθαίνοντάς του λίγη ιστορία, δείχνοντάς του τι ακριβώς συνέβη τότε με την Κύπρο, είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να σκεφτεί ο ανθρώπινος νους.

Αλλά δυστυχώς, επειδή όλοι εν έτει 2016 έχουμε γίνει κριτές, σπεύσαμε να τον... πεθάνουμε. Κατάρες από δεξιά, κατάρες από αριστερά. Κατάρες από μπροστά, κατάρες και από πίσω. Ξυπνήστε λίγο. Κουνήστε το κεφάλι σας. Υπάρχει έστω ένα... δείγμα μυαλού μέσα; Όχι. Δυστυχώς, έχει χαθεί από καιρό.

Δεν άκουγα τα τραγούδια του. Δεν ήταν του... στυλ μου. Αλλά, ποτέ δεν έπαψα να θαυμάζω τη φωνή του. Σεβόμουν αυτούς που τον άκουγαν. Ο καθένας έχει τα δικά του γούστα. Τον είχα ακούσει μια φορά από κοντά. Έβγαινε η «ρουφιάνα» η φωνή. Το ‘χε! Ξεκίνησε από τα χαμηλά κι έφτασε στην «αφρόκρεμα» πολύ γρήγορα. Από τα βιντεάκια στο YouTube, σε νυχτερινά κέντρα. Από τις 500.000 προβολές, σε... εκατομμύρια φαν στην Ελλάδα. Έχτισε ένα όνομα και αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς.

Κλείνοντας, θα πω 2-3 πράγματα. Πάρτε το σαν... τροφή για σκέψη. Μην είστε ζώα και μην εύχεστε θανάτους για ανθρώπους. Σκεφτείτε λίγο, πριν ανοίξετε το στόμα σας για το οτιδήποτε σε αυτή τη ζωή. Είμαστε όλοι περαστικοί. Κι εσύ ρε Θεέ, αν υπάρχεις, να ξέρεις και το λέω από καρδιάς, ότι είσαι πολύ μεγάλος καραγκιόζης.

Αρθρογράφος: Unknown

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου