Οι κραυγές τού Πρίντεζη μέσα από το μασελάκι του, μετά από κρίσιμα καλάθια, ακούστηκαν σε όλη την Ευρώπη. Είναι οι φωνές που στοιχειώνουν την ΤΣΣΚΑ από το 2012, την Μπαρτσελόνα από πέρυσι. Ξέρουν οι Ευρωπαίοι ότι όταν αυτοί οι «μέτριοι» από τον Πειραιά αποφασίσουν να αντιδράσουν, δύσκολα θα δεχθούν την ήττα. Και ο υπαρχηγός του Ολυμπιακού τους το θύμισε με εμφατικό τρόπο. Γράφει για την… ανηφόρα και το «ίσωμα» των Πειραιωτών στην Ευρωλίγκα, ο Μπάμπης Λάμπρου.
Τρεις συνεχόμενες ήττες στην Ευρωλίγκα για τους πρωταθλητές του 2012 και του 2013 και τους φιναλίστ της περσινής διοργάνωσης ήταν πολλές. Για την ακρίβεια, ο τρόπος με τον οποίον ήρθαν και οι αντίπαλοι που τις προκάλεσαν τις έκαναν ακόμη περισσότερο φορτικές.
Ο Ολυμπιακός μπήκε αγχωμένος στο παρκέ του ΣΕΦ, στην αναμέτρηση με τη Χίμκι. Τα πρώτα λεπτά του αγώνα φανέρωναν ακριβώς ποια ομάδα έχει την πίεση του αποτελέσματος και ποια παίζει τελείως ελεύθερα. Οι Ρώσοι σημείωσαν υπερβολικά πολλά καλάθια με… κενό τέρμα, είτε έπειτα από ριμπάουντ, από κλεψίματα ή ακόμη και μετά από καλάθια των γηπεδούχων. Με μία πάσα, έβρισκαν τον παίκτη που είχε κατασκηνώσει κάτω από το καλάθι των Πειραιωτών και κάπως έτσι ξέφυγαν για πρώτη φορά με 12 πόντους.
Η αντίδραση ήρθε άμεσα. Πριν καν ολοκληρωθεί η πρώτη περίοδος, ο Γιώργος Πρίντεζης πήρε από το χέρι τους συμπαίκτες τους και τους κράτησε «ζωντανούς». Οι φιλοξενούμενοι ξαναέφυγαν με διψήφια διαφορά. Το έκαναν και τρίτη φορά, παρά τη δεύτερη επιστροφή των «ερυθρολεύκων».
Ωστόσο, το τελευταίο 15λεπτο της αναμέτρησης ήταν βγαλμένο από όσα είχε στο μυαλό του ο Γιάννης Σφαιρόπουλος, όταν διαμόρφωνε το ρόστερ. Οι αθλητικοί ξένοι που πήρε είτε από το καλοκαίρι (Χάκετ, Στρόμπερι) είτε μέσα στο καταχείμωνο (Όντομ), μαζί με τον απίθανο Χάντερ, έβγαλαν στο παρκέ όλες τις αρετές τους και «εγκλώβισαν» το σύνολο του Κουτινάιτις, που ξαφνικά από… Σαν Αντόνιο έγινε… Φιλαδέλφεια.
Οι τέσσερις τους έβγαλαν περίπου δύο τόνους ενέργειας και έχοντας συμπαράσταση σε αυτό το κομμάτι από τον Παπαπέτρου και τον σταθερό σε όλο τον αγώνα Πρίντεζη, δεν άφησαν κανένα απολύτως περιθώριο στους φιλοξενούμενους.
Η αλήθεια είναι ότι σε αυτά τα πρώτα έξι παιχνίδια του στο Top 16, ο Ολυμπιακός έχει δείξει όλες του τις αδυναμίες και όλα του τα προτερήματα. Επίσης, άλλη μία αλήθεια είναι ότι το ελεύθερο παιχνίδι της Χίμκι, όσο επικίνδυνο μπορεί να χαρακτηριστεί για τους εκάστοτε αντιπάλους της, άλλο τόσο επίφοβο αποδεικνύεται για την ίδια. Αλλά δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι αυτή τη φορά το σώμα των πρωταθλητών Ελλάδας ακολούθησε το γνωστό μαχητικό τους πνεύμα.
Ποιος μπορεί να παραβλέψει τα «όργια» του Πρίντεζη; Την προσωποποίηση του ολυμπιακού DNA, τη δικαίωση του ανθρώπου που ξέρει ότι όσο πιο χαμηλά πέσει, τόσο πιο πολύ «βροντή» θα κάνει όταν σταθεί ξανά στα πόδια του. Ο Γενάρης ήταν πολύ κακός για τον διεθνή φόργουορντ. Χρειαζόταν ένα ξέσπασμα, ένα ματς να του πάει από την αρχή καλά. Και το βρήκε. Έβγαλε ποιότητα, ταχύτητα, ενέργεια και… κραυγές. Οι φωνές του μέσα από το μασελάκι του, μετά από κρίσιμα καλάθια, ακούστηκαν σε όλη την Ευρώπη. Είναι οι φωνές που στοιχειώνουν την ΤΣΣΚΑ από το 2012, την Μπαρτσελόνα από πέρυσι. Ξέρουν οι Ευρωπαίοι ότι όταν αυτοί οι «μέτριοι» από τον Πειραιά αποφασίσουν να αντιδράσουν, δύσκολα θα δεχθούν την ήττα. Και ο «ερυθρόλευκος» υπαρχηγός τούς το θύμισε με εμφατικό τρόπο.
Όσο για τον Χάκετ, δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν αυτά που έχει πετύχει σε τόσο λίγους μήνες. Όταν ήρθε, άκουγε ότι το άναρχο στιλ παιχνιδιού που είχε δείξει στην Αρμάνι Μιλάνο δεν ταιριάζει στον Ολυμπιακό. Στα πρώτα ματς και τις ήττες από τον Παναθηναϊκό βρέθηκε στο επίκεντρο -ίσως και δικαίως, αν και ήταν ακόμη πολύ νωρίς- γιατί φοβόταν να πάρει πρωτοβουλίες. Πλέον, είναι ο καλύτερος παίκτης της ομάδας του. Μία εβδομάδα πριν, έφτασε μία «ανάσα» από το χειρουργείο. Την Παρασκευή το βράδυ απολάμβανε την αποθέωση από το κοινό του ΣΕΦ, χτυπώντας με δύναμη το στήθος του.
Δεν είναι μόνο το πάθος του, που πάντα αρέσει στην εξέδρα. Ο Ιταλός προσφέρει πολλή ουσία. Στην άμυνα είναι σίγουρη λύση, ενώ στην επίθεση, όσο μαθαίνει το μπάσκετ του προπονητή του, βγάζει τις οργανωτικές του αρετές. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο δεύτερο ημίχρονο, σχεδόν σε κάθε επίθεση των γηπεδούχων «διάβασε» άριστα την αντίπαλη άμυνα. Πόσταρε δύο συνεχόμενες φορές τον Σβεντ και πήρε ισάριθμα φάουλ από τον Ρώσο γκαρντ. Έβρισκε λύσεις κοντά στο καλάθι, είτε απειλώντας ο ίδιος, είτε περνώντας ορισμένες καταπληκτικές ασίστ. Με αυτό το γνωστό, αργό, σχεδόν διστακτικό του τέμπο, όταν αποφασίζει να κινηθεί προς τα μέσα. Τέτοιο υψηλού επιπέδου διάβασμα σε τόσο μεγάλη διάρκεια έχουν να δουν χρόνια στο ΣΕΦ.
Ακόμη και ο Όντομ, που δέχθηκε δυο-τρεις τάπες, κατάφερε να φανεί χρήσιμος, κυρίως λόγω της άμυνάς του πάνω στον Ράις, που προκάλεσε πάρα πολλά προβλήματα στον ντεφορμέ Μάντζαρη. Για τον Χάντερ, τα πράγματα είναι απλά. Ανανέωση συμβολαίου εδώ και τώρα.
Ο όμιλος του Ολυμπιακού είναι αδιανόητα αμφίρροπος. Οι ισορροπίες και η ψυχολογία αλλάζουν από εβδομάδα σε εβδομάδα και μόνο οι πραγματικά δυνατοί στον πνευματικό τομέα θα καταφέρουν να πάρουν στο τέλος αυτό που θέλουν. Οι Πειραιώτες έχουν «φτιαχτεί» για να δίνουν μάχες. Έχουν τρομερό ποσοστό επιτυχίας όταν φτάνουν στα όριά τους τούς αντιπάλους τους, αλλά αυτό από μόνο του δεν εγγυάται την επιτυχία. Ο δρόμος είναι μακρύς, έχει κι άλλη ανηφόρα στο μέλλον, αλλά τουλάχιστον αυτή τη στιγμή οι «ερυθρόλευκοι», με τη νίκη τους απέναντι στη Χίμκι, βρήκαν λίγο ίσωμα για να πάρουν μερικές ανάσες. Αν αυτές θα φανούν αρκετές ώστε να δώσουν ώθηση μέχρι τον τερματισμό, θα φανεί από το χειροκρότημα στο ΣΕΦ, την τελευταία αγωνιστική απέναντι στην ΤΣΣΚΑ.
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου