Η τέχνη αλλάζει πολλά πρόσωπα, παίρνει πολλές μορφές. Είναι η ιδιότητα της! Είναι αυτό που μας μαγεύει όλους. Η Κατερίνα Μεϊντάνη είναι ένα νέο κορίτσι που αγαπά τη ζωγραφική. Δείτε τα έργα της και λίγα λόγια που μας είπε η ίδια για τον εαυτό της.
Η Κατερίνα Μεϊντάνη είναι μια κοπέλα που μεγάλωσε σε μια οικογένεια καλλιτεχνών. Ο μπαμπάς της χρόνια μουσικός, ο αδελφός της απέκτησε κι εκείνος το "μικρόβιο" της μουσικής και ακολούθησε τα χνάρια του πατέρα του. Η Κατερίνα όμως, "λοξοδρόμησε" λιγάκι.
Αγάπησε τις τέμπερες και τα χρώματα. Αγάπησε τα πινέλα και τις λαδομπογιές. Και κάπως έτσι, ξεκίνησε το ''ταξίδι'' της στη ζωγραφική. Με αργά και σταθερά βήματα. Με πολύ πάθος και μεράκι για να δημιουργήσει ότι έπλαθε με τη φαντασία της. Είναι από τη Ζάκυνθο, είναι μικρούλα, μόλις 20 χρονών και αν δεις τα έργα της δε θα το πιστεύεις πως τα έχει ζωγραφίσει ένα τόσο νέο και άπειρο χέρι.
Κατερινάκι, πες μου λίγα πράγματα για τον εαυτό σου.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Ζάκυνθο. Από μικρή μυήθηκα στη μουσική και σε κάθε τι το δημιουργικό. Έτσι, κάπως τυχαία και αναπάντεχα μπήκε η ζωγραφική στη ζωή μου. Τώρα που τελείωσα το σχολείο, εξακολουθώ να ζω στο νησί και να σπουδάζω μαγειρική τέχνη, γιατί και η μαγειρική είναι μια τέχνη, αφού έχει να κάνει με τη γεύση, την όσρφηση, την όραση, ακόμα και με την ακοή.
Πες μας, τι είναι αυτό που σε ωθεί να πιάσεις τα πινέλα και να ζωγραφίσεις; Ποιά είναι τα ερεθίσματα σου;
Το ερέθισμα μπορεί να προέλθει από τα πάντα. Ότι βλέπω γύρω μου, ότι ακούω από άλλους, ότι πλάθει η φαντασία μου. Συνήθως, τα πράγματα που μου προκαλούν έντονα συναισθήματα είναι κι αυτά που με ωθούν να πιάσω τα πινέλα μου. Αυτά με οδηγούν σε ένα δικό μου κόσμο όπου δεν υπάρχει φυσική τάξη πραγμάτων. Εκεί, υπάρχει μόνο η ψυχική ηδονή που προκαλεί η τέχνη και το άναρχο μου πνεύμα.
Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη ζωγραφική;
Μόνη μου άρχισα να ασχολούμαι. Όταν ήμουν μικρή, όπως όλα τα παιδάκια, έκανα πολλές μουτζούρες. Όσο περνούσε ο καιρός, βελτιωνόμουν και αυτές οι μουτζούρες έπαιρναν μορφή. Τότε ήταν που οι γονείς μου σκέφτηκαν να με στείλουν για μάθημα σχεδίου. Κι έτσι, όλα πήραν το δρόμο τους. Αρχίσα να καταπιάνομαι όλο και πιο πολύ με τη ζωγραφική και να ανακαλύπτω τα μυστικά της.
Ποίος θεωρείς ότι σε στηρίζει περισσότερο σε αυτό το δύσκολο... μονοπάτι που διάλεξες;
Η οικογένεια μου είναι αυτή που με στήριζε ανέκαθεν και με στηρίζει σε κάθε μου επιλογή. Όχι μόνο αναφορικά με τη ζωγραφική αλλά γενικότερα με το οτιδήποτε προκύψει ή θελήσω στη ζωή μου. Ο πατέρας μου ως μουσικός, δηλαδή καλλιτεχνική φύση, ίσως με καταλαβαίνει περισσότερο από όλους, αλλά όλη μου η οικογένεια ήταν δίπλα μου από την πρώτη στιγμή.
Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε δέκα χρόνια από τώρα; Μεγάλη και τρανή ζωγράφο; Σπουδαία σεφ;
Το μέλλον είναι αβέβαιο και δε θέλω να κάνω σχέδια για αυτό. Όλα παίζουν ανάλογα με το τι θα προκύψει και το τι θα ακολουθήσω εν τέλει. Οι καλλιτεχνικές φύσεις είναι πάντοτε λίγο αυτοκαταστροφικές. Μπορεί να διαλέξω ένα... δρόμο που θα με πάει προς τη βελτίωση και τη συνεχή εξέλιξη μου. Μπορεί όμως, να διαλέξω το... μονοπάτι που θα με πάει κατευθείαν στην καταστροφή. Το μόνο που ξέρω με σιγουριά είναι ότι δε θέλω να σταματήσω να ζωγραφίζω, σε όποιο επίπεδο κι αν είναι αυτό. Ο ''δρόμος'' της τέχνης είναι μεγάλος και θα συνεχίσω να μαθαίνω πολλά. Είναι αιώνιος, δεν τελειώνει ποτέ κι αυτό είναι το μαγικό...
Υ.Γ. Ευχαριστώ πολύ την Κατερίνα που μαζί μου μοιράστηκε τις σκέψεις της και τα έργα που αντικατοπτρίζουν τον ψυχικό της κόσμο.
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου