Ο Δέλλας έφυγε για να έρθει ο Πογέτ. Ο Πογέτ έφυγε για να έρθει ο Μανωλάς και μετέπειτα ο Κετσπάγια. Ο Κετσπάγια έφυγε για να έρθει ο Μοράις και ο Κώστας Τάτσης γράφει για τα παράπονα των πρώην προπονητών της ΑΕΚ, αλλά και για τον σχεδιασμό της, ο οποίος θυμίζει εκείνον της χρονιάς του... υποβιβασμού.
Συνεχίζεται η παράδοση των τελευταίων ετών (στην Super League) που θέλει την ΑΕΚ να αλλάζει προπονητή πριν την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Ο Τιμούρ Κετσπάγια αποτελεί παρελθόν από τον πάγκο της Ένωσης και τα ερωτήματα για την ικανότητα της διοίκησης να δημιουργήσει ένα «υγιές» πλάνο είναι πολλά.
Το αξιοσημείωτο της υπόθεσης, είναι πως και ο Γεωργιανός έφυγε με παράπονα. Κάτι που είχαν πραγματοποιήσει και οι Τραϊανός Δέλλας και Γκουστάβο Πογέτ. Αυτό το γεγονός μόνο τυχαίο δεν είναι. Οι περιπτώσεις είναι πολλές για να θεωρηθούν συμπτώσεις.
Ο «Κολοσσός», όταν αποχώρησε λίγες μέρες μετά την συντριβή από τον Ολυμπιακό, είχε τονίσει πως σκοπός του ήταν να λειτουργούν όλοι ομαδικά, όμως κάτι τέτοιο δεν γινόταν. Άφησε ξεκάθαρες αιχμές για την διοίκηση της Ένωσης, η οποία ήθελε να τον ξεφορτωθεί το συντομότερο δυνατό.
Ανάλογα παράπονα έκανε και ο Ουρουγουανός τεχνικός, ο οποίος είχε πει πως αρχικά ενημερώθηκε ότι θα γίνει άμεσα ανανέωση του συμβολαίου του και τελικά του είπαν πως αυτή θα προχωρήσει μετά τα πλέι οφ. Ο ίδιος ενοχλήθηκε, τόνισε πως θα αποχωρήσει μετά το τέλος της σεζόν και η ΑΕΚ τον αποδέσμευσε, δικαίως θαρρώ, με την αναστάτωση που είχε προκαλέσει η δήλωσή του, με συνοπτικές διαδικασίες.
Με την ίδια... σβελτάδα έφυγε από τις τάξεις της ομάδας και ο Τιμούρ Κετσπάγια, παρά το γεγονός ότι η Ένωση δεν ήταν ιδιαίτερα κακή στα παιχνίδια που έπαιξε, αν εξαιρέσει κανείς την ήττα με «κάτω τα χέρια» από τον «πληγωμένο» Ολυμπιακό. Ο Γεωργιανός ανέλαβε την ΑΕΚ το καλοκαίρι με σκοπό να κάνει το βήμα παραπάνω, φτάνοντάς την ψηλά. Όμως, όπως συμβαίνει συχνά στην Ελλάδα, η υπομονή ΔΕΝ είναι αρετή και ο Κετσπάγια αποδείχθηκε λίγος, παρά τη «στήριξη» προς το πρόσωπό του.
Σε καμία από τις παραπάνω περιπτώσεις, πάντως, δεν φταίνε οι προπονητές. Οι ευθύνες βαραίνουν 100% τη διοίκηση της ομάδας, η οποία δείχνει ανήμπορη να δημιουργήσει ένα πλάνο το οποίο θα... κρατήσει και θα φέρει την ΑΕΚ εκεί που της αξίζει.
Προπονητές «πρώτης τάξης», αν και προσωπικά, τέτοιους θεωρώ και τους Δέλλα-Πογέτ-Κετσπάγια, υπήρχαν και θα υπάρχουν. Το... πάνω ράφι έχει πολλούς από δαύτους, που μπορούν και να μάθουν στους παίκτες να φέρονται, αλλά και να κάνουν τη διαφορά σε όλους τους τομείς. Φαίνεται όμως πως στην Ένωση δεν επιθυμούν έναν τέτοιο προπονητή. Τους αρέσει να... παίζουν. Τους αρέσει να μην έχουν στόχους. Ή μάλλον, τους αρέσει να θέτουν λάθος στόχους, με λάθος άτομα, τα οποία τα διώχνουν την λάθος στιγμή.
Πραγματικά, ο σχεδιασμός των τελευταίων δύο ετών μου θυμίζει αυτόν του 2012-13, όταν και η ΑΕΚ υποβιβάστηκε στην Β και μετέπειτα στην Γ Εθνική. Φθηνές λύσεις, χωρίς προοπτική και νόημα. Στο κάτω-κάτω, αν δεν θέλεις εξαρχής να πάρεις έναν προπονητή, μην τον προσλαμβάνεις. Το να παίρνεις κάποιον τον Ιούνιο και να τον διώχνεις Οκτώβριο, αποδεικνύει πως τα πλάνα και οι υποσχέσεις για κάτι καλό, έχουν ήδη πάει περίπατο.
Το θετικό είναι, πως με την ομάδα του 2012 υπάρχουν πολλές διαφορές. Αρχικά στο υλικό, με το οποίο η ΑΕΚ μπορεί να κάνει θαύματα και ύστερα στα χρήματα, που μάλλον κάποιοι... δεν θέλουν να χρησιμοποιήσουν.
Όποιος κινεί τα...νήματα στον δικέφαλο, να ξέρει πως κάτι κάνει λάθος. Και πάνω απ’ όλα να ξέρει πως, όταν ένα ή δύο άτομα κάνουν παράπονα, μπορεί να θεωρηθεί σύμπτωση. Όταν όμως ο αριθμός μεγαλώνει, κάτι δεν πάει καλά.
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου