Η πρώτη -δηλαδή η τρίτη- αγωνιστική της φετινής Σούπερ Λίγκας ήταν πολύ χρήσιμη ώστε να βγει ένα πολύ ασφαλές συμπέρασμα. Και φυσικά αυτό δεν έχει να κάνει με τη σεζόν που διανύουμε, καθώς βρισκόμαστε μόλις στην αρχή, αλλά στις προηγούμενες περιόδους. Γράφει στο Mix This ο Μπάμπης Λάμπρου.
Η πρώτη -δηλαδή η τρίτη- αγωνιστική της φετινής Σούπερ Λίγκας ήταν πολύ χρήσιμη ώστε να βγει ένα πολύ ασφαλές συμπέρασμα. Και φυσικά αυτό δεν έχει να κάνει με τη σεζόν που διανύουμε, καθώς βρισκόμαστε μόλις στην αρχή, αλλά στις προηγούμενες περιόδους.
Μας βοήθησε ώστε να αντιληφθούμε το πόσο πολύ είχε πέσει το επίπεδο, τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με τις ομάδες που παραδοσιακά διεκδικούν το πρωτάθλημα στη χώρα μας. Ο Ολυμπιακός σωζόταν από το γεγονός ότι η πλειοψηφία των προπονητών του πήγαινε κόντρα στο περίφημο αγωνιστικό DNA του συλλόγου, καθώς κυρίως οι Πορτογάλοι Ζαρντίμ και Σίλβα εφάρμοζαν μία αρκετά συντηρητική λογική. Το ρόστερ που είχαν να διαχειριστούν, άλλωστε, δεν τους επέτρεπε πολλά ρίσκα, ειδικά στο Champions League, όπου άπαντες θέλουν να «φτιάξουν» το όνομά τους για τον επόμενο εργοδότη τους.
Κι αν αυτό συνέβαινε με τον πρωταθλητή, μπορούμε εύκολα να θυμηθούμε τι γινόταν στις ομάδες οι οποίες έμεναν από νωρίς πολύ πίσω στην κούρσα. Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ (η «Ένωση» είχε τα δικά της θέματα, παίζοντας σε Γ’ και Β’ Εθνική), παρά τις όποιες εξαιρέσεις, διέθεταν παίκτες πολύ χαμηλού επιπέδου.
Τα παραπάνω είχαν ως αποτέλεσμα, η «ψαλίδα» μεταξύ των «μεγάλων» και των «μικρών» να έχει κλείσει σε μεγάλο βαθμό, μόνο και μόνο επειδή είχαν μικρύνει οι «μεγάλοι» και όχι επειδή συνέβαινε το αντίστροφο.
Φέτος, ο Ολυμπιακός καλείται να δείξει ποιο ακριβώς είναι το ταβάνι του, ωστόσο οι άλλες τρεις κορυφαίες ομάδες έκαναν κινήσεις κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ικανές να τις βελτιώσουν, συγκριτικά με το πρόσφατο παρελθόν.
Τόσο στον Παναθηναϊκό, όσο και στον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ ήρθαν ποδοσφαιριστές με μεγαλύτερη ποιότητα σε σχέση με αυτούς που αντικατέστησαν. Με λίγα λόγια έγινε το προφανές, αφού ήταν δύσκολο να βρεθούν παίκτες χαμηλότερης χειρότεροι του Ατζαγκούν, του Ζάιρο ή του Πέκχαρτ.
Ταυτόχρονα, οι μικρές ή μικρομεσαίες ομάδες παρέμειναν στο γνωστό τους επίπεδο και η «ψαλίδα» τείνει να ανοίξει ξανά, όπως είχαμε συνηθίσει τις προηγούμενες δύο δεκαετίες.
Οι «εντυπωσιακές εμφανίσεις» των τεσσάρων υποψήφιων πρωταθλητών, αν και αντιμετωπίστηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό, μόνο τέτοιο δεν πρέπει να προκαλούν. Οι Έλληνες οπαδοί είχαν ρίξει τόσο πολύ τις απαιτήσεις και τις προσδοκίες τους τα προηγούμενα χρόνια, που βλέποντας το αυτονόητο, το αντιμετώπισαν ως κάτι εξαιρετικό.
Η αλήθεια θα φανεί τις επόμενες εβδομάδες και μήνες όταν η Βέροια, ο Λεβαδειακός, ο Παναιτωλικός και η Ξάνθη θα δώσουν τις θέσεις τους είτε στους συνδιεκδικητές του τίτλου είτε στους ευρωπαϊκούς αντιπάλους των τριών εκπροσώπων μας. Μέχρι τότε, υπομονή…
ΥΓ: Οι περισσότεροι κριτικάρουμε τις ιστοσελίδες και τις εφημερίδες για τους βαρύγδουπους και υπερβολικούς τίτλους τους, κατηγορώντας τους ότι έχουν σκοπό τα κλικ και τις πωλήσεις. Οι αντιδράσεις μερικών οπαδών -και μη-, μετά την πρώτη αγωνιστική, αποδεικνύει ότι οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ ξέρουν ακριβώς σε ποιο κοινό απευθύνονται και τι θέλει για να «τσιμπήσει».
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου